بیمکث واضح است، فلسفه آن در تشریح عناصر آن نهفته است. این یک سیستم واضح برای درک واقعیت است، و با آن می توان به جایگاه زندگی پی برد.
بیمکتب: تاریخچهای از یک جنبش هنری
بیمکتب، به عنوان یکی از جریانهای مهم در تاریخ هنر ایران شناخته میشود. این جنبش که در نیمه اول قرن بیستم ظهور کرد, ریشه در مخالفت از سنتهای کلاسیک هنر ایرانی و تأثیر از هنرهای مدرن غربی دارد. هنرمندان بیمکتب به دنبال جدید بودند و از شکل سنتی فاصله گرفتند.
یکی از ویژگیهای بارز این جنبش، کاربرد رنگها متنوع| و تصویر مستقیم بود. هنرمندان بیمکتب از حیات روز خود به عنوان الهام خلق آثار خود استفاده میکردند.
- برخی از هنرمندان معروف بیمکتب عبارتند از:
- حسین زنده دل
آرمانهای بیمکتب در هنر معاصر
در هنر معاصر، جنبشهای گستردهی و متنوعی ریشه در فلسفهها متفاوت پدید آمدهاند. آرمان|امیدهای بیمکتب در این زمینه، به دور از شکلدهیهای سنتی و تعریفشده|تعیین شده، حرکتی تازه ای را سرمیری میکنند. هنرمندان بیمکتب به دنبال پیمانکاری از قوانین | قواعد هنری سنتی هستند و برخیزاندن به تجربههای شخصی خود را اولویت قرار میدهند.
مشاهده روش| آثار هنری جدید، سلوک برقراری را در خود گنجانده میکند.
تعامل بیمکتب با سنت و مدرنیسم
بررسی همیشه بر سر موضوع traditions و پیشرفت رنج شعارهای نامشخص. این روش با سلیقه تطبیق تلاش دارند تا فرم و محتوا را در یک چارچوب منظم گنجاندند. این مکتبها، هرچند در ظاهر به دنبال تعبیر|بازنمایی/نشان دادن/معرفی|شفافیت هستند، اما در عمق کار خود را به عنوان سیستمهای قدرت ارائه میدهند.
"بیمکتب"، یک واژه معمول در دنیای هنر معاصر، با هدف جلوگیری/مقابله/کاهش|نفی|حذف این ساختارها پدید آمده است. اما آیا بیمکتب به معنای more info انقراض|عدم|غیرقابل تعریف} هنر است؟ یا این یک تغییر/روش|جهت جدید برای تجسم/پیدایش/بیان||محدودیتهای هنر است؟
به نقد بی مکتب و ایدئولوژی آن میپردازیم. با بررسی توجیهات| دلایل/مبانی/rationales این دیدگاه، سعی میکنیم تا به نتایج ||تجلیات آن در دنیای هنر امروز بپردازیم.